Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/4404 K.2018/16900

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. fıkrasında yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suçu işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar..." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, suça sürüklenen çocuk hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın 24.03.2011 tarihinde kesinleşmesi üzerine,

denetim süresi içinde 28.11.2013 ve 08.11.2013 tarihlerinde işlediği suçlar nedeniyle dosyanın yeniden ele alınmasına yönelik ihbarda bulunan Kırşehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/103 Esas ve 2015/131 Karar sayılı ve 2014/51 Esas, 2015/130 Karar sayılı ilamlarında suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nın 155/1 maddesinde düzenlenen güveni kötüye kullanma suçundan cezalar verildiği ve bu cezaların 27.02.2015 ve 16.05.2015 tarihlerinde kesinleştiği,

hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 3. fıkrasında yer alan, "etkin pişmanlık hükümlerine yer verilen süreler ile" ibaresinin madde metninden çıkarıldığı ve 5237 sayılı TCK'nın 155/1. maddesinde tanımı yapılan güveni kötüye kullanma suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında; söz konusu ilamlarda usulünce uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmadığı,

uzlaşmanın sağlanamaması durumunda suça sürüklenen çocuk hakkında hükmün açıklanmasını gerektiren başka bir ilamın bulunup bulunmadığı araştırılarak sonucuna göre hükmün açıklanıp açıklanamayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,