KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2018/4486 E., 2018/13207 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 25 Ekim 2018
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
332 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Dosya kapsamından hırsızlığa konu alanın yarım kalmış, devam etmeyen, etrafı çevrili olmayan terkedilmiş inşaat alanından hırsızlık yapılması şeklinde gerçekleştiği anlaşılan eylemin TCK’nın 141/1. maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu anlaşıldığından tebliğnamedeki eleştirel görüşe iştirak edilmemiştir.
TCK'nın 141/1, 143, 31/3. maddeleri uyarınca belirlenen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasından, TCK'nın 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapıldığından 11 ay 3 gün yerine 10 ay 29 gün hapis ve netice olarak 6.660 TL adli para cezası yerine 6.580 TL adli para cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayini, karşı temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-İştirak halinde suç işleyen suça sürüklenen çocuktan neden olduğu yargılama giderlerinin "Payı oranında" yerine, "Eşit olarak" alınmasına hükmedilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
2-Suça sürüklenen çocuğa 5271 sayılı CMK'nın 150/2. maddesi uyarınca, mahkemesince Baroya yazı yazılarak suça sürüklenen çocuğu savunmak üzere bir avukatın görevlendirilmesi nedeniyle, soruşturma ve kovuşturma evresinde atanan zorunlu müdafii için ödenen avukatlık ücretinin suça sürüklenen çocuğa, Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesi’nin 6/3-c maddesindeki düzenlemeye açıkça aykırı olacak şekilde yargılama gideri olarak yükletilmesi,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2018/4486, K. 2018/13207, 25 Ekim 2018 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama