Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/4612 K.2019/612

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

5237 sayılı TCK'nun 43/1. maddesinde, zincirleme suç hükümlerinin aynı mağdura karşı aynı suçun değişik zamanlarda işlendiğinin kabul edildiği hallerde uygulanabileceği anlaşılmakla; somut olayda, 08.12.2015 tarihli hırsızlık suçunun tamamlandığı, 22.01.2016 tarihli hırsızlık hırsızlık eyleminin teşebbüs aşamasında kaldığı ve sanıkların zincirleme şeklinde hırsızlık suçunu işledikleri anlaşılmakla, sanıklar hakkında tamamlanmış suç-cezası fazla olan suç üzerinden TCK'nun 142/2-h, 43. maddeleri ile uygulama yapılması gerekirken teşebbüs hükmünün düzenlendiği 5237 sayılı TCK’nun 35. maddesi de uygulanarak indirim yapılması,

ve hüküm kısmında sanık hakkında hırsızlık suçundan ceza belirlemesi yapılırken, suça teşebbüs ile etkin pişmanlık hükümlerinin bir arada uygulanamayacağının gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır,

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Lehe bozmadan sonra yapılan 28,00 TL yargılama giderinin sanığa yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,