Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/4691 K.2018/14781

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı görülmüştür. Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nın 36/1. maddesinde düzenlenen gönüllü vazgeçme hükmünün failin icra hareketlerini bitirme olanağı varken iradesi ile pişmanlık duyarak kendiliğinden eylemine son vermesi veya icra hareketlerini sürdürme ya da sonucu gerçekleştirme olanağı bulunduğu halde gönüllü olarak neticenin meydana gelmesini önlemesi halinde uygulanabilen bir yasa normu olduğu; somut olayda, suça sürüklenen çocuğun Cumhuriyet Savcısı huzurunda, müdafii eşliğinde alınan savunmasında;

iş yerine girmeye karar verdiğini, iki adet asma kilitten birisini asılarak açtığını, diğer kilidi açmayı denemeden vazgeçip oradan ayrıldığını belirttiği, 07.01.2015 tarihli celsede alınan savunmasında da, Cumhuriyet Savcısı huzurundaki savunmasını tekrar ettiği, dosya arasında yer alan ve olay anını gösteren CD incelendiğinde, suça sürüklenen çocuğun çevresel veya dışsal bir etki olmamasına ve suçu tamamlamasına engel bir durum bulunmamasına rağmen, gönüllü olarak hırsızlık suçunu işlemekten vazgeçtiğinin anlaşılması karşısında;

suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK'nın 36. maddesinde öngörülen gönüllü vazgeçme hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde suça sürüklenen çocuğun hırsızlık suçundan cezalandırılmasına karar verilmesi,