Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/504 K.2019/2110

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 40/2, 5271 sayılı CMK'nun 34/2, 231/2 ve 232/6. maddelerine göre; mahkeme kararlarında ilgili kişilerin hangi kanun yolları ve mercilere başvuracağını, sürelerini ve şeklini kuşkuya yer vermeyecek şekilde açıkça gösterilmesi gerekir. Sanık ...'ın yüzüne karşı verilen kararda “Tefhim-tebliğ tarihinden itibaren 7 gün içerisinde” denilmek suretiyle, hükmün temyiz süresinin ne zaman işlemeye başlayacağı konusunda yanıltıldığı ve yine gerekçeli kararın cezaevinde olan sanığa 5271 sayılı CMK'nun 35/son maddesi uyarınca kendisine okunup anlatılmadan tebliğ edilmesi nedeniyle usulüne uygun olmadığı ve bu nedenle sanık ...'ın öğrenme üzerine yaptığı temyiz başvurusunun süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Sanık ... hakkında Karasu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından 24.02.2014 tarihinde düzenlenen iddianamede TCK'nun 142/1-b, maddesinde düzenlenen hırsızlık suçundan cezalandırılması talep edildiği, sanık hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan cezalandırılması talebiyle açılmış bir kamu davasının bulunmadığının anlaşılması karşısında; ayrıntıları Ceza Genel Kurulunun 06/05/2014 tarih, 2012/6-1486 Esas ve 2014/238 sayılı kararında belirtildiği üzere 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 225/1. maddesinde yer alan.

"Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir" şeklindeki düzenlemeye göre, hakkında açılmış dava bulunmayan ve iddianamede anlatılış tarzına göre unsurları gösterilmeyen konut dokunulmazlığının ihlali suçundan birleştirme talepli kamu davası açılması sağlanıp bu dosya ile birleştirildikten sonra hüküm kurulması gerektiğinin gözetilmemesi.

2)Sanık ...'un başka bir olay nedeniyle yakalandıklarında sanık ...'un suçlarını itiraf etmesi ve sanık ...'ın eşinin suça konu eşyaları olaydan haberi olmayan müştekiye teslimini sağlaması nedeniyle müştekiyi çalınan eşyalarının tamamının iade edilip edilmediği ve tamamı iade edilmemişse sanık ... hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre sanık hakkında TCK'nun 168/1-4. maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

3)Sanık ...'un emniyette müdafiisiz alınan 14.12.2013 tarihli beyanında müştekinin evine akşam saatlerinde girdiklerini, mahkemedeki savunmasında ise gece saatlerinde girdiklerini beyan ettiği, bu nedenle suç saatinin tam olarak belirlenemediği olayda, sanıklardan suç saatinin tam olarak sorularak sonucuna göre sanık ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarında TCK'nun 143 ve 116/4. maddelerinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi,

4)Kabule göre; sanık ... hakkında konut dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükümde TCK'nun 116/1-4, 119/1-c maddeleri gereğince belirlenen 2 yıl hapis cezasından TCK'nun 62. maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılarak sonuç cezanın 1 yıl 8 ay hapis cezası olması gerekirken 1 yıl 10 ay hapis cezasına hükmedilerek fazla ceza tayin edilmesi

5) Sanık ... hakkındaki hükümlerde; T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazetede yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

6)Sanık ...'ın 27.06.2014 tarihli savunmasında duruşmadan bağışık tutulmayı talep ettiği ancak 21.10.2014 tarihli dilekçesinde duruşmalara katılmak istediğini beyan ettiği anlaşılan ve Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 15/11/2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar numaralı ilamında da belirtildiği üzere, karar tarihinde başka suçtan Sakarya L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda hükümlü olan sanığın, hükümlerin okunduğu son oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 196. maddesine aykırı davranılması,