KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2018/5058 E., 2019/1518 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 12 Şubat 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Karşılıksız yararlanma, mühür bozma
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
323 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece sanık hakkında karşılıksız yararlanma ve mühür bozma suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik katılan kurum vekilinin temyiz talebinin incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, katılan .... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun ve de takdire dayalı bulunan hükmün, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanık hakkında karşılıksız yararlanma suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
5237 sayılı TCK'nun 168/5. maddesinde; ''Karşılıksız yararlanma suçunda, fail, azmettiren veya yardım edenin pişmanlık göstererek mağdurun, kamunun veya özel hukuk tüzel kişisinin uğradığı zararı, soruşturma tamamlanmadan önce tamamen tazmin etmesi halinde kamu davası açılmaz.'' düzenlemesinin getirildiği; bahsedilen zararın ise keşif yapılarak kurulu gücün tespiti ve buna göre kullanılması muhtemel enerjiye göre bilirkişi tarafından hesaplanacak vergili ve cezasız miktar olduğu,
kanun koyucunun amacı doğrultusunda, sanığa soruşturma aşamasında bu yöntemle belirlenecek zararın miktarı, ödeme yeri ve süresi bildirildiği takdirde suça konu bedeli soruşturma aşamasında da ödeyebileceği ancak ihtarın soruşturma aşamasında usulünce yapılmadığı gözetildiğinde kurum zararının kovuşturma safhasında giderilmesi nedeni ile sanık hakkında TCK’nun 168/5. ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddesi uyarınca kovuşturma koşulu gerçekleşmediğinden düşme kararı verilmesi gerekirken, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2018/5058, K. 2019/1518, 12 Şubat 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama