Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/5429 K.2019/8370

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın hakkında daha ağır cezayı içeren T.C. Çanakkale Ağır Ceza Mahkemesinin 29/01/2003 tarih, 2001/21 Esas ve 2003/43 Karar sayılı ilamının kesinleşme ve infaz şerhli onaylı bir örneğinin getirtilerek tekerrüre esas olup olmadığı araştırılmadan sanık hakkında yazılı şekilde T.C.

Çanakkale 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/05/2013 tarih, 2009/807 Esas ve 2013/675 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas alınması ve kabule göre de tekerrüre esas alınan mahkumiyet hükmünde, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesinin uygulanmış olduğunun anlaşıldığı,

bu durumda temyize konu dava nedeniyle ikinci kez mükerrir olan sanık hakkında anılan hükümlülüğün tekerrüre esas alınması ve hapis cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesi sırasında 5275 sayılı Yasanın 108/3. maddesi uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlünün koşullu salıvermeden yararlanamayacağı hususunun da karar yerinde belirtilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya içeriğine ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Lehe bozma sonrası yapılan yargılama giderlerinin sanığa yargılama gideri olarak yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,