Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/5582 K.2019/527

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1-Müşteki ...'nın soruşturma aşamasındaki ifadesinde özetle, 07/09/2012 tarihinde ...'yı garson olarak işe aldığını, 08/09/2012 tarihinde sabah 05.30'da ...'nın kaldığı yerde olmadığını, kendisine bilgi vermeden eşyasını toplayıp iş yerinden ayrıldığını, personel odasındaki Casper marka dizüstü bilgisayarının odada olmadığını gördüğünü, konuyla alakalı ...'dan şüphelendiğini beyan ettiği, sanığın tüm aşamalardaki savunmalarında, suç tarihinde Fethiye'de bulunduğunu fakat müştekinin işlettiği “Queen's Park” isimli işi yerinde çalışmadığını,

hatta mezkur iş yerine iş sormak için de gitmediğini belirterek üzerine atılı suçlamaları kabul etmediği, dosya içerisinde sanığa ait olay yerinde parmak izi, DNA analizine cevap verecek vücut izi raporu, kamera görüntüsünün bulunmadığı, yine olay anına ilişkin yeminli tanık anlatımı ve benzeri somut delilin olmadığının anlaşılması karşısında, müştekinin atfı cürüm niteliğindeki soyut beyanı dışında sanığın yüklenen suçu işlediğine ilişkin, mahkumiyetine yeterli, kesin, inandırıcı ve hukuka uygun delil bulunmadığı gözetilmeden, üzerine atılı hırsızlık suçundan beraati yerine, yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,

Kabule göre de;

2- 3 adet davetiye gideri 24,00 TL, posta gideri 7,00 TL olmak üzere toplam yargılama giderinin 31,00 TL olmasına karşın, gerekçeli kararda 21,00 TL olarak gösterilmesi,

3-T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,