Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/5631 K.2019/504

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: I-Sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde; Her ne kadar sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerde, 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesinde düzenlenen hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanmamasına ilişkin gerekçe yasal ve yeterli değil ise de; her iki suçtan meydana gelen zararın giderilmemiş olması nazara alındığında hükmün açıklanmasının geri bırakılması müessesesinin uygulanamayacağı belirlenerek yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden bozma nedeni yapılmamış ve hüküm tarihine kadar yapılan ve sanıkların paylarına düşen yargılama gideri miktarı,

5271 sayılı CMK'nın 324/4. maddesine atıfta bulunan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğu halde yargılama giderlerinin sanıktan tahsiline karar verilmiş ise de, hüküm kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükmün kesinleştiği tarihte sanıktan tahsili gereken yargılama giderinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ...’in temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usûl ve kanuna uygun bulunan hükümlerin, tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA, II-Sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme ile sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan hükümlerin yapılan temyiz incelemesinde; Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen 10 ay hapis cezası hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilirken, 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinde sayılan nesnel ve öznel koşulların değerlendirilip buna ilişkin gerekçelerin gösterilmesi gerektiği, sanığın adli sicil kaydında daha önce kasıtlı suçtan mahkumiyetinin bulunmadığı, adli sicil kaydındaki ilamın hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin olduğu ve atılı suçun 6545 sayılı Kanun'un 72. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 231/8 maddesinin yürürlüğe girmesinden önce işlendiği,

dolayısıyla hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verebilmek için aranan 5271 sayılı CMK'nın 231/6-a maddesinde gösterilen ''Kasıtlı suçtan mahkum olmama'' nesnel koşulunun bulunduğu, konut dokunulmazlığının ihlali suçunun zarar doğurmaya elverişli suçlardan olmadığı dikkate alındığında, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin nesnel koşullardan olan mağdurun maddi zararının olmadığı da gözetilerek,

sanık hakkında 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesinin 6. fıkrasının (b) bendinde belirtilen, ''Yeniden suç işlemeyeceği hususunda kanaate varılması'' öznel koşulunun da hükmolunan cezaların ertelenmesi gerekçesinde gerçekleştiğinin açıklanmış olması karşısında, sanık hakkında "Hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunduğundan'' biçimindeki yasal ve yeterli olmayan gerekçe ile iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,

2-İş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun birden fazla kişi ile birlikte işlendiği anlaşıldığından sanık ... hakkında hükmedilen cezada TCK'nın 119/1-(c) maddesi uyarınca artırım yapılmayarak eksik ceza tayini,

3-Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 15/11/2018 tarih, 2018/339 Esas ve 2018/536 Karar sayılı kararı uyarınca başka suçtan Sincan 2 Nolu L Tipi Cezaevi'nde hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanığın, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranılması,