Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/5699 K.2019/736

Yerel mahkemece hükümlü hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-5237 sayılı TCK'nun 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK'nun 492/1. maddesinde yer alan suçun ögelerinin farklı olduğu, somut olayda, 26/12/1993 günü gece 22.00 sıralarında hükümlü ...'ın müşteki ...'ye ait zahire dükkanının muhkem nitelikte olmayan kapı camını kırarak iş yerine girdiği, yazar kasada bulunan 100,00 TL bozuk para, 1 adet tam ve üç adet çeyrek milli piyango biletlerini çaldığı, soruşturma aşamasında çaldığı eşyalardan milli piyango biletlerini iade ettiğinin anlaşılması karşısında; eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b maddesinde düzenlenen hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasa'nın 151/1 ve 116/2-4. maddelerinde belirtilen mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarını oluşturduğunun karar yerinde tartışılmaması,

2-5252 sayılı Yasa'nın 9/3. maddesi uyarınca, hükümlü yararına olan hüküm önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümleri olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağından, dosya içeriğine göre hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK'nun 492/1, 59, 81/2. maddeleri ile 5237 sayılı Yasa'nın 142/1-b, 143/1, 168/1, 53/1, 151/1, 53/1, 116/2-4, 53 maddeleri uyarınca her iki Yasa'ya göre denetime olanak sağlayacak şekilde uygulanan Yasa maddeleriyle, verilmesi gereken cezalar ayrı ayrı tespit edilip, mala zarar verme ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarının uzlaşma koşulları da değerlendirilerek sonuç cezalar karşılaştırılıp lehe olan Yasa'nın yapılacak uygulamaya göre belirlenmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Kabul ve uygulamaya göre de;

3-Hırsızlık eyleminin TCK'nun 6/1-e maddesi uyarınca gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlendiği gözetilmeden, sanık hakkında aynı Yasa'nın 143. maddesinin uygulanmaması,

4-Anayasa Mahkemesinin karar tarihinden sonra 24.11.2015 günlü Resmi Gazete'de yayınlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 gün, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı TCK'nun 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin kararının değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

5-5237 sayılı TCK'nun 7/3. maddesinin açık hükmü karşısında, 01.06.2005 tarihinden önce işlenen suçlar nedeniyle aynı Yasa'nın 6. ve 7. fıkralarında düzenlenen mükerrirlere ilişkin infaz hükümlerinin uygulanamayacağının gözetilmesi zorunluluğu,