Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/5713 K.2019/5228

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Dosyada mevcut tutanaklar incelendiğinde, suça konu İl Özel İdaresi’ne ait eski tesisin harabe şeklinde olduğunun anlaşıldığı ancak, suç vasfının tayini açısından ise suçun işlendiği yerin suç tarihinde kapı, pencere ve duvarlarının sağlam olup olmadığının tespiti amacıyla mahallinde keşif yapılarak, söz konusu yapının suç tarihi itibarıyla kapı, pencere ve duvarlarının sağlam vaziyette olması durumunda sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b maddesinde düzenlenen suça;

aksi halde kamu mülkiyetinde bulunmasına karşın terk edilmiş durumda ve harabe şeklindeki tesisin TCK'nun 142/1-a maddesi anlamında “Kamu kurum ve kuruluşu” olarak kabul edilemeyeceği, keza hırsızlığa konu eşyaların da “Kamu yararına veya hizmetine tahsis edilen eşya” niteliğinde olmaması nedeniyle eylemin aynı Kanun'un 141/1. maddesinde düzenlenen suça vücut vereceği gözetilmeden delillerin takdirinde hataya düşülerek ve eksik kovuşturma ile aynı Yasa'nın 142/1-a maddesinden hüküm kurulması,