Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/584 K.2019/3573

Yerel mahkemece sanıklar ..., ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali ile sanık ... hakkında suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkeme kararındaki 3 numaralı hüküm fıkrasında, “TCK 165/1 maddesi gereğince sanık ...’nin işlediği sabit olan suç eşyasının kabul edilmesi” şeklinde yasa maddesinin de hükümde gösterildiği anlaşıldığından tebliğnamedeki hükmün düzelterek onanması yönündeki görüşe iştirak edilmemiştir.

Mahkeme kararındaki 2 numaralı hüküm fıkrasında belirtilen eylemin iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunu oluşturmasına rağmen “Konut dokunulmazlığını bozma suçu” şeklinde karara yazılması mahallinde düzeltilebilir maddi hata kabul edilmiştir.

Dosya içerisinde hırsızlığın gerçekleştiği iş yerine ait olay yeri inceleme raporu olmadığı, ancak müştekinin kapının sürgülü kısmında kırıklar olduğunu ve kapının zorlanarak açıldığını beyan etmesi sebebiyle mala zarar verme suçundan dava zamanaşımı süresi içerisinde işlem yapılması mümkün görülmüştür.

Ceza Genel Kurulunun 31/03/2015 tarih, 2014/13-653 Esas ve 2015/86 sayılı kararında da kabul edildiği üzere, suça konu motosikletin sanıklar satmaya çalışırken polislerin gelmesi üzerine bulunduğu, suça konu bir adet televizyon ve bir adet laptobun sanık ...’ın evinde polislerin şahıs yakalamak üzere gittiğinde bulduğu, diğer televizyonun ise diğer sanık ...’a satıldığı olayda, söz konusu motosikletin, televizyon ve laptobun sanıkların yerini göstermesi neticesi değil kolluk görevlilerince bulunduğu,

her ne kadar 14/07/2014 tarihli tutanakta, sanık ...’ın bir adet televizyonu ve laptobu “ Kendi rızası ile teslim ettiği” ibaresine yer verilmiş ise de ihbar, yakalama, arama neticesinde artık el konulması kaçınılmaz olan bir eşyanın söz konusu olduğu, kolluk tarafından yakalama sonucunda bulunan suç eşyasının müştekiye tesliminde sanıkların pişmanlığını ortaya koyacak fedakarlığın bulunmadığı, televizyonu satın alan sanığın zararının karşılanmadığı anlaşılmakla,

rızai iade bulunmadığından etkin pişmanlık şartları oluşmamasına rağmen sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen cezada 5237 sayılı TCK’nun 168/1. maddesinin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından ve Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı Kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.