Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/5907 K.2019/8091

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanıklar hakkında mağdur ...’e yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçundan zamanaşımı süresi içinde işlem yapılması olanaklı kabul edilmiştir.

Sanıklar ... ve ... haklarında ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

I-Sanıklar ..., ..., ... haklarında mağdurlar ... ve Cansu Yaman Coşkun’a yönelik hırsızlık suçlarından verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Mağdur ...’ün kovuşturma aşamasında alınan beyanında “Bizim kapıyı açmak için kilidin karşılığına kart gibi ya da sert bir plastik gibi bir şey soktuklarını gördüm, ancak açamadılar” biçimindeki beyanına göre, sanıkların eylemlerinin hazırlık aşamasından öte hırsızlık suçuna teşebbüs niteliğinde bulunduğunun kabulü ile tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibari ile infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar ..., ..., ...’nın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye kısmen uygun olarak ONANMASINA,

II-Sanıklar ..., ..., ... haklarında mağdur ... Coşkun’a yönelik konut dokunulmazlığının ihlali suçundan verilen hükümlere yönelik temyiz istemlerinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz sebepleri de yerinde görülmemiştir. Ancak;

1-Sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’nun 116/1 maddesi ile belirlenen 6 ay hapis cezasının aynı Kanunun 119/1-c maddesi ile bir kat artırılması sonucu cezanın 12 ay yerine 1 yıl olarak fazla belirlenmesi,

2-Hükümden sonra T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ..., ..., ...’nın temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK’ nun 116/1 maddesi ile belirlenen 6 ay hapis cezasının aynı Kanunun 119/1-c maddesi ile bir kat artırılması sonucu belirlenen 1 yıl hapis cezası çıkarılarak yerine sanıkların 12 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına ibareleri yazılmak ve T.C.

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle.