Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/5992 K.2019/440

Yerel Mahkemece; suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen beraat hükmü temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

1-Dosya kapsamına göre, suça sürüklenen çocuğun, temyiz dışı diğer sanıkla birlikte ellerinde çuval olduğu halde, mağdura ait mesken olarak kullanılmayan evden elektrik sayacı ve kablo çalarken suç üstü yakalandığı, olayın tek şahidi konumunda bulunan müşteki dinlenmeden ve yaşı büyük şüpheli hakkındaki tahkikat evrakının akibeti araştırılmadan, dosya kapsamına aykırı şekilde,

genel kastla işlenen hırsızlık suçunda kasten işlendiğine dair delil bulunmadığından bahisle beraat kararı verilmesi ve Muhammet hakkındaki tahkikat evrakının akibeti araştırılarak ve müştekinin de dinlenmek suretiyle deliller toplandıktan sonra hükümden sonra 02.12.2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendi uyarınca uzlaşma kapsamına alınan TCK'nın 141. maddesi uyarınca hüküm kuurlması gerekirken eksik kovuşturma ile

sonucu yazılı şekilde hüküm kurulması;

2-Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 141, 5271 sayılı CMK'nın 34/1, 230 ve 1412 sayılı CMUK'nın 308/7. maddeleri uyarınca mahkeme kararlarının, Yargıtay denetimine olanak verecek biçimde açık ve gerekçeli olması ve Yargıtayın bu işlevini yerine getirmesi için gerekçe bölümünde iddia ve savunmada ileri sürülen görüşlerin belirtilmesi, mevcut delillerin tartışılarak değerlendirilmesi, hükme esas alınan ve reddedilen delillerin açıkça gösterilmesi, ulaşılan kanaat, sanıkların suç oluşturduğu sabit görülen fiilleri ile bunların nitelendirilmesinin belirtilmesi,

delillerle sonuç arasında bağ kurulması gerektiği ve hükmün CMK'nın 230 maddesine uygun şekilde gerekçe içermemesinin CMUK'nın 308/7. maddesinde kesin hukuka aykırılık hali olarak düzenlendiği gözetilmeden yetersiz gerekçe ile hüküm kurulması;