Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/6033 K.2019/7522

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Katılanın yolculuk ettiği otobüste mola sırasında düşürdüğü cüzdanının sanık tarafından alınması ve sonrasında seyahat şirketi yetkililerinin kamera görüntülerinden cüzdanı sanığın aldığını tespit ederek, katılanın çalınan parasını iade ettikleri ancak cüzdan ve içerisindeki kartlarının iade edilmediği olayda, iadenin kısmi olduğu ve katılanın talimatla alınan 11.02.2015 tarihli beyanında, sanık hakkında kısmi iade nedeniyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına rızasının olmadığını açıkça belirttiği anlaşılmakla,

mahkemece sanık hakkında etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmamasında herhangi bir isabetsizlik bulunmadığı ve sanığın tekerrüre esas alınan Karşıyaka 4. Sulh Ceza Mahkemesinin 15/02/2011 tarihinde kesinleşen 2010/1279 Esas ve 2010/1274 Karar sayılı mahkumiyetine konu suçun 5237 sayılı TCK'nun 125/2. maddesi uyarınca düzenlenen hakaret suçuna ait olduğu ve bu suçun 02.12.2016 tarihli Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesine göre değişiklik yapılmadan önce de kovuşturulması şikayete tabi suçlardan olması nedeni ile uzlaşmaya tabi olduğunun anlaşılması karşısında;

tebliğnamede bu yönde bozma isteyen görüşlere iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma sebebi yapılmamıştır.