Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/6191 K.2019/8491

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: 1) Katılan vekilinin temyiz talebinin incelenmesinde; Katılan vekilinin yokluğunda verilen karar, 02/02/2013 tarihinde usulüne uygun olarak tebliğ edilmesine rağmen 19/03/2013 tarihinde 7 günlük temyiz süresinden sonra temyiz edildiği gözetilerek süresinde yapılmayan temyiz talebinin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE, 2) Sanık ...’ın temyiz talebinin incelenmesinde;

5237 sayılı TCK'nun 142. ve 143. maddelerinin birbirinden bağımsız maddeler oldukları, her iki maddeye göre belirlenen cezanın birbirinden farklı nitelikte olabileceği, TCK'nun 142. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken TCK'nun 61. maddesindeki koşulların dikkate alınacağı, TCK'nun 143. maddesinin uygulanmasında olayın koşullarına göre hakime takdir yetkisi tanındığı, takdir yetkisinin de temel cezaya bağlı bir yetkiyi içermediği dikkate alınarak,

suçun işlenmesindeki özellikler nazara alındığında, temel ceza alt sınırdan belirlenirken TCK'nun 143. maddesi uyarınca üst oranda artırım yapılmasında yasaya aykırılık bulunmadığından tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.