Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/6409 K.2019/8371

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık,iş yeri dokunulmazlığının ihlali,mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

I- Cumhuriyet Savcısının temyiz talebininin incelenmesinde

23.12.2014 günlü hükmü, 1412 sayılı CMUK'nun 310. maddesinde öngörülen bir aylık süre geçtikten sonra 27.01.2015 tarihinde temyiz eden o yer Cumhuriyet Savcısı'nın temyiz isteminin, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye aykırı olarak REDDİNE,

2-Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet kararına karşı sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Oluş, sanık beyanı ve kolluk tutanaklarına göre, hırsızlığa teşebbüs suçunun 5237 Sayılı TCK’nun 6/1-e maddesi gereğince gece sayılan zaman dilimi içerisinde işlenmiş olması karşısında; 5237 sayılı TCK’nun 143. maddesi gereğince arttırım yapılmaması, aleyhe temyiz olmadığından ve T.C. Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da infaz aşamasında mahallinde gözetilmesi mümkün görüldüğünden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre, sanık ...’ın temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında usûl ve kanuna uygun bulunan hükmün, tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA,

3-Sanık ... hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen mahkumiyet kararlarına karşı sanığın temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya içeriğine ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; mala zarar verme suçunun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın okul bahçesi içine girmesi ile iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçunun oluşup oluşmadığına ilişkin olay yerinde keşif yapılarak okulun etrafının tel örgü veya duvar ile çevrili olup olmadığı tespit edilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2-İş yeri dokunulmazlığı suçunun tamamlandığı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK’nun 35.maddesi gereğince teşebbüs hükümleri uygulanarak sanık hakkında eksik ceza tayin edilmesi,

3-Mala zarar verme suçu açısından, sanığın 23.12.2014 tarihinde savunması alınırken maddi zarar varsa gidermek istediğini beyan etmesi karşısında, değer tespit tutanağına göre 5 Türk Lirası cam bedelinin tespit edildiği de göz önünde bulundurularak ve varsa başka zararların tespiti ile sanığa zarar giderimi için makul bir süre verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

4-İş yeri dokunulmazlığının suçundan hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nun 116/2-4 maddesi yerine 5237 sayılı TCK’nun 116/4. maddesi yazılması,

5-İş yeri dokunulmazlığının ihlali,mala zarar verme suçlarından kurulan hükümler açısından T.C. Anayasa Mahkemesinin hükümlerden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,