KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2018/6730 E., 2019/8689 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Haziran 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
350 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan beraat hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Beraat kararının 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/2 maddesinin hangi fıkrası uyarınca verildiğinin hüküm fıkrasında belirtilmemesi suretiyle 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232/6. maddesine aykırı davranılması, mahallinde giderilebilir eksiklik olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve takdire göre katılan ... vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden reddiyle, usul ve yasaya uygun ve de takdire dayalı bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-Sanık ... hakkında hırsızlık ve iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanığın adli sicil kaydının incelenmesinden, Çarşamba 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/04/2010 tarih, 2007/192 Esas ve 2010/129 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 143. maddelerine konu hırsızlık suçundan dolayı aldığı, 23/06/2010 tarihinde kesinleşen ve henüz yerine getirilmeyen 1 yıl 8 ay 25 gün erteli hapis cezası ile mükerrir olduğu, sanık hakkında hükmolunan hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 58/6-7. maddesi uyarınca, mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve mükerrir hakkında cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
aleyhe temyiz olmadığından, Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 tarih 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendine aykırı davranılması, mahallinde giderilebilir eksiklik olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2018/6730, K. 2019/8689, 10 Haziran 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama