Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/6767 K.2019/1606

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde;

Sanık ...'ün 15/0/4/2016 tarihinde eski hale getirme talepli temyiz dilekçesi gönderdiği, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 311. maddesine göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde bulunulması halinde, inceleme merciin Yargıtay'ın ilgili dairesi olduğunun anlaşılması karşısında; hukuki dayanaktan yoksun olan Akhisar 1. Asliye Ceza mahkemesi'nin 18/04/2016 tarihli ek kararı kaldırılarak yapılan incelemede;

Sanık ...’ün yokluğunda verilen hükmün aynı konutta mukim eşine 08/08/2014 tarihinde tebliğ edildiği ve bu haliyle tebligatın usulüne uygun olduğu, sanığın CMUK'nun 310/1. maddesinde öngörülen bir haftalık süre geçtikten sonra hükmü temyiz ettiğinden, haklı bir sebebe dayanmayan eski hale getirme istemi ile süresinde olmayan temyiz isteminin, aynı Kanun'un 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2)Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Sanık ... hakkında tekerrüre esas alınan Uşak 1. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 2007/297 Esas ve 2009/100 Karar sayılı ilamındaki mahkumiyetin, TCK’nun 157/1. maddesinde düzenlenen dolandırıcılık suçuna ilişkin olması ve hükümden sonra 02/12/2016 tarihinde 29906 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Ceza Muhakemesi ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 34. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nın 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bendler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nun 157/1. maddesinde tanımı yapılan dolandırıcılık suçunun da uzlaşma kapsamına alındığının anlaşılması

karşısında.

5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi uyarınca "Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur" hükmü de gözetilerek 6763 sayılı Kanun'un 35. maddesi ile değişik CMK'nun 254. maddesi uyarınca aynı Kanun'un 253. maddesinde belirtilen esas ve usulü göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilip hakkında bahsedilen ilamın esas alınarak TCK’nun 58. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı hususu infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilmiş,

hırsızlık suçunun birden fazla trafodan gerçekleşmesi sebebiyle aynı mağdura karşı birden fazla kez zincirleme olarak işlendiğinden TCK'nun 43. maddesine göre artırım yapılmaması, aleyhe temyiz olmadığından, sanıkların eyleminin 5237 sayılı TCK’nun 142/1-a maddesine uymasına rağmen aynı Yasa’nın 142/1-e maddesi gereği uygulama yapılması sonuç değişmediğinden bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2)Birlikte suç işleyen sanıkların sebep oldukları yargılama giderlerinden ayrı ayrı, suç ortağı ile birlikte ortak sebep oldukları yargılama giderlerinden ise kendi payları oranında sorumlu tutulması gerekirken eşit tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından yargılama giderlerine ilişkin bölüm çıkartılarak, yerine "Sanıkların sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinden ayrı ayrı;

ortak yargılama giderlerinden de eşit olarak sorumlu tutulmalarına" cümlesinin eklenmesi ve yine hüküm fıkralarından TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine "T.C.