Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/7016 K.2019/9849

Yerel mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

1)Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

05/03/2015 tarihli oturumda sanık ... müdafiinin yüzüne karşı açıklanan kısa kararda, “Yargıtay ilgili ceza dairesine sunulmak üzere tefhim tarihinden itibaren 7 gün içerisinde mahkememize müracaat edebileceğine” şeklinde yasa yolunun doğru olarak belirtildiği; Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 13.12.2011 gün ve 247/261 sayılı kararı ışığında, mesleği avukatlık olan sanık müdafiinin temyiz yöntemini ve temyiz etmediği takdirde kararın kesinleşeceğini bilecek konumda olduğu ve bu nedenle yasa yolu açıklamasının T.C. Anayasası’nın 40/2, 5271 sayılı CMK’nın 34/2, 231/2, 232/6 ve 291. maddelerinde öngörülen biçim ve yönteme uygun olduğu kabul edilerek yapılan incelemede:

Yasal süresinden sonra temyiz başvurusunda bulunan sanık ... müdafiinin bu konudaki isteğinin, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 317. maddesi uyarınca tebliğnameye uygun olarak REDDİNE,

2)Sanık ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelemesinde;

Anayasa Mahkemesi'nin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/ 85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.