Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/7236 K.2019/1954

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Eylemin TCK'nun 142/2-d maddesine uyduğu halde, 142/2-d-h olarak gösterilmesi sonuç cezayı değiştirmediğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.

Cezadan indirim yapılmasını gerektiren şahsi sebeplerden olan etkin pişmanlık hükümlerine ilişkin TCK'nun 168. maddesinin yaş küçüklüğü nedeniyle cezadan indirim yapılmasına ilişkin aynı Kanun'un 31/3. maddesinden önce uygulanması suretiyle TCK'nun 61/5. maddesine aykırı davranılması sonuç ceza miktarını değiştirmediğinden bozma nedeni yapılmamıştır. Suça sürüklenen çocuğun hırsızlık eylemine konu eşyaların çeşitlilik ve sayısı itibarıyla tek bir kişiye ait olmasının hayatın olağan akışına uygun olamayacağı dolayısıyla suça sürüklenen çocuğun aynı anda birden fazla müştekiye karşı gerçekleştirmiş olduğu hırsızlık eylemi hakkında hüküm kurulurken TCK’nun 43/2. maddesinin uygulanmaması, aleyhe temyiz olmadığından, bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçuna ilişkin 5237 sayılı TCK’nun 142/2-d, 142/2-h, 168/1, 31/3. maddelerine göre belirlenen 1 yıl 1 ay 10 gün hapis cezasından aynı Yasa’nın 62/1 maddesi gereği 1/6 oranında indirim yapılırken hesap hatası yapılarak cezanın 11 ay 3 gün yerine 11 ay 4 gün olarak belirlenmesi suretiyle suça sürüklenen çocuk hakkında fazla ceza tayini,

2)Çocuk Haklarına Dair Sözleşme'nin 40/3-4. maddesi, Birleşmiş Milletler Çocuk Ceza Adaleti Sisteminin Uygulanması Hakkında Asgari Standart Kuralları'nın 16. maddesi, 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu'nun 34/3. maddesi, Çocuk Koruma Kanunu'nun Uygulanmasına İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik'in 17. maddesindeki hükümler birlikte değerlendirildiğinde, sosyal çalışma görevlilerinin suça sürüklenen çocukların özelliklerini, toplumda yapıcı bir rol üstlenmesini ve mahkemece yararlanılabilecek toplumsal kaynakların tanınmasını sağlamak üzere düzenleyecekleri sosyal inceleme raporu giderlerinin yargılama gideri olarak suça sürüklenen çocuklara yükletilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuk ... müdafinin temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıklar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak;