Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/7393 K.2019/8800

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık hakkında tekerrüre esas alınan ilamda 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesinin uygulandığı ve bu ilam nedeniyle sanığın 2. kez mükerrir olduğunun anlaşılmasına karşın, sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun ve 5275 sayılı Yasa'nın 108/3. maddesi uyarınca koşullu salıverilmeden yararlanamayacağının kararda belirtilmemesi, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nun 58. maddesi uyarınca tekerrür uygulamasına esas alınan Mersin 5. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/190 Esas ve 2012/643 Karar numaralı ilamına konu suçtan açılan kamu davasının 29/03/2017 tarihli ek kararla, uzlaştırma nedeniyle düşürülmesine karar verildiği ve bu nedenle anılan suçtan verilen mahkumiyetin tekerrür hükümlerinin uygulanmasına esas olarak alınamayacağı fakat UYAP’tan yapılan incelemede Mersin 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/219 Esas ve 2012/285 Karar numaralı, 22/01/2014 tarihinde kesinleşen, basit hırsızlık suçundan verilen 10 ay hapis cezasını içeren ilamı yönünden uyarlama yargılamasının yapıldığı ve bu mahkumiyetin tekerrüre esas alınabileceği hususunun, infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.

Dosya kapsamına göre diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

1-İştirak halinde suç işleyen sanıklardan sarfına sebebiyet verdikleri yargılama giderlerinin ayrı ayrı, ortak yapılan yargılama giderlerinin ise payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken yargılama giderlerinin sanıklardan ne şekilde tahsil edileceğinin kararda gösterilmemesi sureti ile 5271 sayılı CMK’nun 326/2. maddesine aykırı davranılması,

2-Sanık ...’nın payına düşen yargılama giderinin 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nun 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince, 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutardan az olduğu ve bu nedenle sanığa yargılama gideri olarak yükletilmeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’nın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak hüküm fıkrasından yargılama giderine ilişkin bölüm çıkartılarak yerine “Sanıkların payına düşen yargılama giderinin 6352 sayılı Kanun'un 100. maddesi ile 5271 sayılı CMK'nun 324. maddesinin dördüncü fıkrasına eklenen cümle gereğince,