Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/7544 K.2019/3275

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun suça sürüklenen çocuk tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Suça sürüklenen çocuk her ne kadar atılı hırsızlık suçunu cami bahçesindeki ibadete ayrılmış yer kapsamında olmayan şadırvanda işlemişse de suça konu muslukların kamu hizmetine tahsis edilen eşya niteliğinde olduğu, ancak 28.06.2014 tarihinde yayınlanarak yürürlüğe giren 6545 sayılı Kanun ile TCK'nun 142/1-a maddesindeki “Kamu kurum ve kuruluşlar” ile “İbadete ayrılmış yerlerde bulunan” cümlelerinde herhangi bir değişiklik yapılmamış olsa bile bu yerler aynı zamanda bina vasfında olduğundan dolayı bir fiille iki bendin (142/1-a ve 142/2-h) ihlal edilmesi nedeniyle TCK'nun 44. maddesi gereği ağır olan TCK'nun 142/2-h. maddesine göre cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden TCK’nun 142/1-a maddesi uyarınca hüküm kurulması,

2- Suça sürüklenen çocuk hakkında 5237 sayılı TCK’nun 142/1-a ve 143. maddeleri gereği belirlenen 4 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Yasa’nın 31/3. maddesi gereği 1/3 oranında indirim yapılırken cezanın 3 yıl yerine 2 yıl 12 ay olarak ve yine 168/2. madde gereği 1/3 indirim yapılırken cezanın 2 yıl yerine 1 yıl 12 ay olarak belirlenmesi,