Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/773 K.2018/4984

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanığın uzlaştırma nedeni ile bozma kararından önceki aşamada 02.04.2015 tarihli celsede maddi durumu elverişli olmadığından kendisine müdafii tayin edilmesini talep ettiği, talebi üzerine müdafii atandığı ancak sanığın 17.03.2016 tarihli celsede “Müdafiye gerek yoktur, savunmamı kendim yapacağım” şeklinde beyanda bulunulması üzerine bu tarihte yüzüne karşı mahkûmiyetine karar verildiği ve kararın sanık tarafından temyiz edildiği, Dairemizin 15.02.2017 tarih, 2016/16504 Esas ve 2017/1737 Karar sayılı bozma ilamı üzerine uzlaştırmanın sağlanamaması ile verilen mahkûmiyet kararının bu kez sanığa atanan müdafiiye tebliğ edildiği,

müdafiinin temyiz isteminde bulunmadığı, sanığın öğrenme üzerine 08.12.2017 tarihinde temyiz isteminde bulunduğunun anlaşılmasına göre; açıkça müdafii istemediğini beyan eden sanığın öğrenme üzerine temyiz isteminin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;