Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/7933 K.2019/8896

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Sanık ...’in temyiz taleplerini sadece hırsızlık suçuna hasrettiğinden, tebliğnamedeki mala zarar verme suçu açısından ret isteyen düşünceye ve sanık ile müştekinin nüfus kayıtlarına göre 2. derece kayın hısmı oldukları, ancak müştekinin 09/12/2014 tarihli duruşma sırasında “Dava konusu eşyalarımın olduğu ev bana kayınbabamdan miras kalmıştı sanık ... kaynımdır, o da üst kattaki dairede oturuyordu 2 yıl önce çocuklarım bu daire küçük olduğu için bana yeni bir ev aldılar ben orada oturmaya başladım” şeklindeki beyanı ve nüfus kayıtlarına göre farklı adreslerde yaşadıkları anlaşılmakla,

TCK’nun 167/2. maddesindeki hırsızlık suçunun “... aynı konutta beraber yaşamakta olan amca, dayı, hala, teyze, yeğen veya ikinci derece kayın hısımlarının zararına işlenmesi halinde; ilgili akraba hakkında şikayet üzerine verilecek ceza, yarısı oranında indirilir” hükmü karşısında; aynı konutta beraber yaşamayan sanığın, kardeşinin eşi olan katılana karşı işlediği hırsızlık suçu nedeni ile hakkında TCK’nun 167/2. madde koşullarının değerlendirilmesi yönündeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.