Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/7941 K.2019/8392

Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Ceza Genel Kurulu’nun 31/03/2015 tarih, 2014/13-653 Esas ve 2015/86 Karar sayılı içtihatında da ifade edildiği üzere, müşteki ...’ün hırsızlık olayının gerçekleştiğini polise şikayet etmesi ve çevrede polisler ile birlikte sanıkların arandığı sırada mağdur ...’ün sanıkların kullandığı aracı tanıması üzerine araç durdurulduğunda sanıkların üzerinde bulunan suça konu telefonun sanıkların yerini göstermesi neticesi değil yakalanmaları sonucu kolluk görevlilerince bulunduğu, ihbar, yakalama, arama neticesinde artık el konulması kaçınılmaz olan bir eşyanın söz konusu olduğu,

kolluk tarafından yakalama sonucunda bulunan suç eşyasının müştekiye tesliminde sanıkların pişmanlığını ortaya koyacak fedakarlığın bulunmadığı anlaşılmakla, rızai iade bulunmadığından etkin pişmanlık şartları oluşmamasına rağmen sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen cezada 5237 sayılı TCK’nun 168/1. maddesinin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından,

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.