Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/7989 K.2019/8110

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Yargıtayın bozma nedenleri yerinde görüldüğü takdirde uyma, bu konuda verilen bir ara kararı ile veya bozma nedenleri yerine getirilmek suretiyle eylemli şekilde olabileceğinden ve mahkemece bozma ilamı doğrultusunda hüküm kurulduğu anlaşıldığından, bozmaya uyma konusunda karar verilmemesi neticeyi etkilemeyeceğinden bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

13.05.2014 tarihli hükümde kısa kararda 9 ay hapis gerekçeli kararda ise 2 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu hükmün sanık müdafii tarafından lehe olarak temyiz edildiği, aleyhe temyiz talebinin bulunmadığı, bu durumun sanık yönünden 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hak oluşturduğunun anlaşılması karşısında; Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 09.02.2016 tarih, 2014/71 Esas ve 2016/42 Karar sayılı ilamı da gözetildiğinde; sanık hakkında kurulan yeni hükümde, hükmolunan hapis cezasının 9 ay hapis cezası üzerinden infaz olunması gerekirken CMUK'nun 326/son madde ve fıkrasında yer alan kazanılmış hak kuralının ihlal edilerek 2 yıl 3 ay hapis cezasına hükmedilmesi,