Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/7999 K.2019/2405

Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuklar ... ve ... hakkında hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya kapsam içeriğine göre suça sürüklenen çocuklar ... ve ...’nin müştekilerin evine girdikten sonra, müşteki ...’ün uyanması ile ikametden kaçtıkları olayda, müştekinin haber vermesi ile suça sürüklenen çocuklardan ...’ın kolluk memurlarınca düzenlenen tutanak içeriğine göre saklanır vaziyette iken çevrede yapılan araştırmalar sonucu bulunması yani ne müşteki ne de kolluk memurlarınca kesintisiz bir takip sonucu yakalanmamış oluşu ve ikametden çalınan 200,00 Türk Lirası paranın da suça sürüklenen çocuk ...

Yaman’ın üst aramasında ayakkabısına gizlenmiş vaziyette iken bulunarak müşteki ...’e tesliminin sağlanması ve çantasından alınan kimliğinin de bulunamamış oluşu birlikte değerlendirildiğinde suça sürüklenen çocuklar Abdullah Yaman ve ... hakkında 5237 sayılı TCK’nun 35. maddesi uygulanmak suretiyle eksik ceza tayin edilmesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların suça sürüklenen çocuklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir. Ancak; Suça sürüklenen çocuklar hakkında yapılan bozmanın lehe olması nedeniyle bozma sonrası yapılan yargılama giderleri ile Adli Tıp gideri olarak hesaplanan bedelin suça sürüklenen çocuklara yargılama gideri olarak yükletilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, suça sürüklenen çocuklar ... ve ... müdafilerinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak,