KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2018/8037 E., 2019/6620 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Mayıs 2019
- Mahkemesi
- Çocuk Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
283 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle,başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:
Mahkemece suça sürüklenen çocuk hakkında 23/11/2010 tarihli kararla hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından mahkumiyet kararı verildiği, kararın 14/01/2011 tarihinde temyiz edilmeden kesinleştiği, sonrasında suça sürüklenen çocuğun cezai ehliyetinin olmadığı yönünde ihbar yapılması üzerine mahkemece yargılamanın yenilenmesi talebi 02/05/2012 tarihinde kabul edilerek yeniden yargılama yapıldığı ve 21/01/2015 tarihli kararla suça sürüklenen çocuk hakkında sadece hırsızlık suçundan mahkumiyet kararı verildiği anlaşılmıştır.
Suça sürüklenen çocuk için; mahkemenin 19.06.2008 tarihinde işlenen suç için 21.04.2009 tarihinde 5271 sayılı CMK'nun 231/6-son cümlesi hükmü uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği ve bu kararın 30.06.2009 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinden itibaren ve denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 07.01.2010 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle 23.11.2010 tarihinde hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 30.06.2009 ila deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 17.11.2009 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;
Suça sürüklenen çocuğun eylemine uyan ve 5237 sayılı TCK'nun 142/1-b, 31/3. maddesindeki suçun gerektirdiği cezanın türü ve üst sınırına göre; aynı Yasanın 66/1-e, 66/2 ve 67/4. maddelerinde öngörülen 7 yıl 12 aylık dava kesintili dava zamanaşımı süresinin, suç tarihi olan 19.06.2008 tarihinden inceleme tarihine kadar geçmiş bulunması,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2018/8037, K. 2019/6620, 6 Mayıs 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama