Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/8113 K.2019/9595

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Her ne kadar 02/07/2015 tarihli önceki hükümde “direnilmesine” ibaresi kullanılarak mahkumiyet hükmü ve diğer hükümler kurulmuş ise de;

Önceki bozma kararını 2. maddesinde bulunan “Suçta kullanılmayan ve suçtan ele edilmemiş olan 5 adet çoklu kablo parçasının dosyada delil olarak saklanması yerine müsaderesine karar verilmesi” bozmasına uyularak “....emanette bulunan 5 Adet çoklu kablo parçası, Fotoğraf ve DVD'nin ise dosyada delil olarak saklanmasına” şeklinde hüküm kurulması,

yine bozma ilamının 3. maddesinde yer alan “Sanık ... hakkında, iddianamede TCK'nun 58. maddesinin uygulanması talep edilmediği gibi adli sicil kaydının da yüzüne karşı okunmadığı anlaşılmakla, CMK'nun 226. maddesi gereğince ek savunma hakkı verilmeden, TCK'nun 58. maddesi ile uygulama yapılması suretiyle sanığın savunma hakkının kısıtlanması” şeklindeki bozma ilamı doğrultusunda ek savunma verildikten sonra hüküm kurulmuş olması,

ayrıca mahkemenin kararında da ifade ettiği gibi, önceki karar sonrası aleyhe temyiz olmaması sebebiyle 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi kapsamında kazanılmış hakkın gözetilmesi uygulamasına yanlış anlam yükleyip, hatalı bir yöntem olan direnme ibaresi kullanılarak eski niteleme ile hüküm kurulmuş olması karşısında; bu durumun Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu' nun istikrar bulmuş içtihatları uyarınca (Örneğin, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 25/10/2016 gün 2015/783 Esas ve 2016/377 Karar sayılı kararı) yeni hüküm mahiyetinde olduğu anlaşılmakla, dosyanın Dairemizce yapılan incelemesinde;

1-O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebinin incelenmesinde;

12/04/2018 tarihinde verilen hükmü 1412 sayılı CMUK’nun 310/3. maddesinde öngörülen bir aylık yasal süre geçtikten sonra 23/05/2018 tarihinde temyiz eden o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz isteminin aynı Kanun'un 317. maddesi gereğince REDDİNE,

2-Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükme yönelik sanık tarafından yapılan temyiz talebinin incelenmesinde;

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, uyulan bozmaya, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Maden ocağı alanından kablo hırsızlığı eylemi nedeniyle sanık hakkında TCK'nun 142/1-e maddesinin uygulanması ve ortaya çıkan sonuç ceza, bozma öncesi kazanılmış hakka konu sonuç cezadan ağır bir ceza olduğu taktirde, kazanılmış hakka konu cezanın 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi gereğini yerine getirebilmek amacıyla, “Sanık hakkındaki cezanın 1412 sayılı CMUK'nun 326/son maddesi gereği 2 yıl hapis cezası üzerinden infaz edilmesine” şeklinde karar verilmesi gerektiği halde, yanlış anlam yüklenerek eski niteleme üzerinden gidilip aynı Yasa’nın 141/1. maddesi ile uygulama yapılması,

2-Tekerrüre esas alınan Tavşanlı Asliye Ceza Mahkemesinin 2009/590 Esas ve 2009/727 Karar sayılı kararıyla sanık hakkında birden fazla suçtan dolayı mahkumiyet hükmü verildiği, sanık hakkında verilen en ağır cezanın tekerrüre esas alınması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,