Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/8590 K.2019/926

Sanık ... hakkında hırsızlık suçundan yapılan yargılama sonucunda; 5237 sayılı TCK’nın 142/1-a ve 62. maddeleri gereğince 1 yıl 8 ay hapis cezasına ilişkin Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30/10/2014 tarih, 2014/415 Esas ve 2014/546 Karar sayılı kararına ilişkin sanığın temyizi üzerine;

Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 05/06/2018 tarih, 2016/6434 Esas ve 2018/8357 Karar sayılı kararıyla;

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Oluş ve dosya içeriğine göre eylemin gece sayılan zaman diliminde işlenmiş olmasına rağmen, 5237 sayılı TCK’nın 143. maddesinin uygulanmaması aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz sebepleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin, kesinleşme tarihinin, suç tarihinden sonra olması sebebiyle tekerrüre esas alınmayacağının gözetilmemesi, bu mahkumiyeti yerine sabıka kaydında bulunan ve daha az cezayı içeren Ankara 10. Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2012/1343 Esas ve 2013/95 Karar sayılı, 06.02.2013 tarihinde kesinleşen 5237 sayılı TCK'nın 86/2, 86/3-a 62, 29/1, 52/4, 52/2. maddeleri uyarınca verilen 740.00 TL adli para cezasına ilişkin mahkumiyetinin tekerrür uygulamasına esas alınmasında zorunluluk bulunması,

2-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’in temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ancak bu aykırılıklar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanması ile ilgili kısımdan tekerrüre esas alınan ilam çıkartılarak, yerine Ankara 10.Sulh Ceza Mahkemesi’nin, 2012/1343 Esas ve 2013/95 Karar sayılı, kararın mükerrirliğe esas alınmasına, T.C.

Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle.

"TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümlerden çıkartılması ile yerlerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" cümlelerinin yazılması suretiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar verilmiştir.

İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 19.12.2018 Tarih ve 2018/96386 sayılı yazısı ile;

ANLATIM VE TALEP

" Sanık hakkında Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30/10/2014 tarih, 2014/415 Esas ve 2014/546 sayılı Karar ile hırsızlık suçundan TCK'nın 142/1-a, 62,53, 58/7 maddelerine göre 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin kararın temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 17. Ceza Ceza Deresi'nin 05/06/2018 tarih, 2016/6434 Esas ve 2018/8357 Karar sayılı ilamı ile düzeltilerek onanmasına karar verildiği" belirtilmiştir.

İTİRAZ NEDENLERİ

"Sanık hakkında ilk derece mahkemesince tekerrüre esas alınan mahkumiyet hükmünün suç tarihinden sonra kesinleşmesi ve Anayasa Mahkemesi'nin TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının değerlendirilmesi zorunluluğu nedeniyle Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 05/06/2018 gün, 2016/6434 Esas ve 2018/8357 Karar sayılı kararı ile hüküm fıkrasından TCK'nın 58. maddesinin uygulanmasına esas alınan ilam çıkartılarak yerine Ankara 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/1343 Esas ve 2013/95 Karar sayılı ilamının mükerirliğe esas alınmasına,

TCK'nın 53 maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların hükümden çıkartılması ile yerlerine TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı gözetilmek suretiyle uygulanmasına cümlelerinin yazılması suretiyle düzeltilerek onanmasına karar verilmiştir.

Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 05/06/2018 gün, 2016/6434 Esas ve 2018/8357 Karar sayılı kararı ile ilk derece mahkemesinin hükmü TCK'nın 58. maddesi yönünden düzeltilirken mükerirliğe esas alınan Ankara 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 2012/1343 Esas ve 2013/95 Karar sayılı ilamındaki para cezalarının kesin nitelikte olması nedeniyle tekerrüre esas alınamayacağından Ankara 5. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 30/10/2014 tarih, 2014/4105 Esas ve 2014/546 Karar sayılı kararına yönelik Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 05/06/2018 gün, 2016/6434 Esas ve 2018/8357 Karar sayılı düzeltilerek onama kararına itiraz edilmesi gerektiği düşünüldüğü" belirtilmiştir.

SONUÇ VE İSTEM

Açıklanan gerekçelerle;

02/07/2012 tarih ve 6352 sayılı yasanın 99. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 308. maddesi uyarınca İTİRAZIN KABULÜ ile ;

Yargıtay 17. Ceza Dairesi'nin 05/06/2018 gün ve 2016/6434 Esas ve 2018/8357 Karar sayılı düzeltilerek onama kararı kaldırılmasına ;

Yapılan yargılamaya, dosya içeriğine, toplanıp karar yerinde gösterilen ve değerlendirilen delillere, oluşa ve mahkemenin soruşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, suçun oluşumuna ve niteliğine uygun kabul ve uygulamasına, hukuka uygun, yasal ve yeterli olarak açıklanan gerekçeye göre, diğer temyiz itirazları yerinde görülmediğinden REDDİ, ancak;

I-Sanığın tekerrüre esas alınan mahkumiyetinin, kesinleşme tarihinin, suç tarihinden sonra olması sebebiyle tekerrüre esas alınmayacağının gözetilmemesi,

II-T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Yasaya aykırı olduğundan, hükmün CMUK’nun 321 nci maddesi gereğince BOZULMASI, ancak bu husus yeniden yargılanmayı gerektirmediğinden, aynı yasanın 322 nci maddesi uyarınca, hüküm fıkrasından TCK'nın 58. Maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün tamamen çıkartılması ve "TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasına ilişkin olan tüm kısımların" hükümlerden çıkartılarak yerine "TCK'nın 53. maddesinin Anayasa Mahkemesi'nin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanmasına" cümlesinin yazılması düzeltilmek suretiyle hükmün ONANMASINA, karar verilmesi,

İtirazımızın kabul edilmemesi halinde dosyanını Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar verilmesi itirazen arz ve talep olunur." şeklinde istemde bulunulması üzerine dosya dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü;

İTİRAZIN KAPSAMI

Sanığın mahkemece tekerrüre esas alınan ilamın kesinleşme tarihinin suç tarihinden sonra olması nedeniyle tekerrüre esas teşkil etmediği, bizim ilamımız da belirtilen Ankara 10. Sulh Ceza Mahkemesi'nin 06.02.2013 tarih, 2012/1343 Esas ve 2013/95 Karar sayılı ilamın ise kesin olması nedeniyle tekerrüre esas olamayacağından bahisle Dairemizin düzeltilerek onama kararının değiştirilmesi talep edilmiştir.