Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/8603 K.2019/928

Sanık ... hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından yapılan yargılama sonucunda; 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b ve 62. maddeleri uyarınca gereğince 2 yıl 6 ay hapis, 116/2 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis ve 151 ve 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ilişkin Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03/02/2009 tarih, 2007/785 Esas ve 2009/76 Karar sayılı kararına ilişkin sanığın temyizi üzerine;

Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 02/07/2015 tarih, 2015/1238 Esas ve 2015/5016 Karar sayılı kararıyla;

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle incelenerek, gereği görüşülüp düşünüldü:

Sanıkların ikamet adreslerine tebligat yapıldığında cezaevinde olduklarının anlaşılması karşısında, temyizlerinin süresinde olduğu kabul edilip yapılan incelemede;

Suçların gece vakti işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 143. maddesinin uygulanmaması ve iş yeri dokunulmazlığını bozma suçunun birden fazla kişi tarafından birlikte işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nın 116/4 ve 119/1-c maddeleri ile de uygulama yapılmaması, karşı temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

Kasten işlemiş oldukları suçlardan, hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanıkların 5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin “c” bendinde yazılı haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar, yalnızca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

Bozmayı gerektirmiş, sanıklar ... ve ...'ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından ‘’53/1. maddesinin uygulanmasına’’ ilişkin bölümler çıkarılarak,

yerine ‘‘53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanıkların mahkum oldukları hapis cezalarının infazı tamamlanıncaya kadar.

53/3.maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmalarına’’ cümlelerinin eklenmesi suretiyle, eleştiri dışında diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, karar verilmiştir.

İTİRAZ NEDENLERİ

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı 23.12.2018 Tarih ve 2018/71100 sayılı yazısı ile;

ANLATIM VE TALEP

" Sanık ... hakkında Bursa Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 06/11/2007 gün ve 2007/10583 sayılı iddianamesi ile 23/10/2007 tarihini 24/10/2007 tarihinde diğer sanık ... ile birlikte şikayetçi ...' ya ait suç adresindeki iş yerine girerek 6 adet kombi cihazını çaldığı iddiasıyla eylemine uyan TCK'nun 142/1-, 53, 63, 151/1, 53,63 ve 116/2, 53, 63 maddeleri uyarınca cezalandırılması istemi ile kamu davası açılmıştır.

Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/02/2009 gün ve 2007/785 E. 2009/76 K.sayılı kararıyla sanıkların; 5237 sayılı TCK 142/1-b, 62, 53. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay ; 116/2, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 ay ; 151/1, 62, 53. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmalarına karar verilmiş; Yüksek Dairenizin, 02.07.2015 gün ve 2015/1238 E. - 2015/5016 K. Sayılı ilamı ile onandığı" belirtilmiştir.

İTİRAZ NEDENLERİ

"Yargılama esnasında 22.04.2008 tarihinde sanığın savunması alınırken sanığın vareste talebi bulunmadığı; UYAP kayıtlarında hüküm tarihi olan 03/02/2009 tarihinde Bursa H Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumunda başka suçtan tutuklu olduğunun anlaşılması karşısında; hükmün tefhim edildiği duruşmada hazır edilmeyerek hükümlülüğüne karar verilmesi suretiyle, 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı olarak savunma hakkının kısıtlanması karşısında; Kararının bozulmasına karar verilmesi gerekirken, onanmasına ilişkin Yüksek Daire kararına karşı itiraza gidilmesi gerektiği düşünüldüğü" belirtilmiştir.

SONUÇ VE İSTEM

Açıklanan gerekçelerle; Dairenizin 02.07.2015 gün 2015/1238 Esas ve 2015/5016 Karar Sayılı; Bursa 14. Asliye Ceza Mahkemesinin 03/02/2009 tarihli ve 2009/76 sayılı kararının onanmasına ilişkin ilamın sanık ... açısından kaldırılarak hükmün sanık ... lehine BOZULMASI, itiraz kabul edilmediği takdirde dava dosyasının itiraz incelemesi için, Yüksek Yargıtay Ceza Genel Kurulu'na gönderilmesine karar verilmesi itirazen arz ve talep olunur." şeklinde istemde bulunulması üzerine dosya dairemize gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü;

İTİRAZIN KAPSAMI

Başka suçtan Bursa Cezaevi'nde hükümlü olan ve duruşmalardan vareste tutulmaya dair bir talebi de bulunmayan sanığın, kısa kararın okunduğu oturuma getirtilmeyerek savunma hakkının kısıtlanması suretiyle 5271 sayılı CMK'nın 196. maddesine aykırı davranıldığından bahisle Dairemizin düzeltilerek onama kararının kaldırılması istenmiştir.