Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2018/8608 K.2019/1599

Nitelikli hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlâli suçlarından suça sürüklenen çocuk ... hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 31/3, 168 ve 62. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün (iki kez) ve 4 ay 13 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına,

anılan hükümlerin 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231. maddesi uyarınca açıklanmalarının geri bırakılmasına dair Bafra Asliye Ceza Mahkemesinin 04/01/2013 tarihli ve 2012/1253 esas, 2013/8 sayılı kararının kesinleşmesini müteakip, suça sürüklenen çocuğun denetim süresi içerisinde Bafra 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/10/2016 tarih, 2015/924 Esas ve 2016/345 sayılı kararına konu nitelikli tehdit ve mala zarar verme suçlarını işlemesi nedeniyle yapılan yargılama neticesinde, 5237 sayılı Kanun'un 142/1-b, 116/1, 119/1-c, 31/3,

168 ve 62. maddeleri gereğince 6 ay 20 gün (iki kez) ve 4 ay 13 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin Bafra 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 21/06/2018 tarih, 2018/167 Esas ve 2018/335 sayılı kararına karşı Adalet Bakanlığı'nın 07/12/2018 tarih ve 94660652-105-55-13339-2018 Kyb sayılı Kanun Yararına bozma isteminde bulunulduğundan bu işe ait dava dosyasının Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 17/12/2018 tarih ve 2018/101385 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderilmekle incelendi:

MEZKUR İHBARNAMEDE

Dosya kapsamına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan 6 ay 20 gün (iki kez) ve 4 ay 13 gün hapis cezalarının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası,

birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.” hükmü uyarınca anılan maddenin 1. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğu gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmiş bulunulmasında isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nun 309. maddesi uyarınca anılan kararların bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.

GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ

Kanun yararına bozma istemine atfen düzenlenen ihbarnamedeki düşünce yerinde bulunduğundan Bafra 2. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 21/06/2018 tarih, 2018/167 Esas ve 2018/335 sayılı Kararının CMK'nun 309/3. maddesi uyarınca BOZULMASINA,