KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2019/10050 E., 2020/370 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 9 Ocak 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
232 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Sanık ... hakkında, adli sicil kaydında yer alan en ağır cezayı içeren Kahramanmaraş 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 2012/500 Esas ve 2012/985 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas teşkil ettiğinin gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma sebebi yapılmamıştır.
TCK’nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin hüküm fıkrasında, sanığın Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesinin mahkumiyet hükmü nedeniyle mükerrir olduğuna ve hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verildiği, ilgili mahkumiyet hükmünün esas ve karar numarasının belirtilmediği, sanığın adli sicil kaydında tekerrüre esas teşkil eden Kahramanmaraş 1. Asliye Ceza Mahkemesince verilen, uzlaşmaya tabi, iki ayrı suça ilişkin mahkumiyet hükmünün bulunduğu, tekerrüre esas alınan mahkumiyet hükmünün esas ve karar numarasının belirtilmeyerek, hükümde karışıklığa sebebiyet verildiğinin anlaşılması karşısında;
sanık hakkında tekerrüre esas alınacak olan mahkumiyet hükmüne ilişkin uyarlama yargılaması yapılarak sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanması infaz aşamasında değerlendirilebileceğinden ve mükerrir olan sanık hakkında TCK’nun 58/7. maddesi uyarınca, cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması gerektiğinin, infaz aşamasında gözetilmesi olanaklı kabul edilerek, bozma sebebi yapılmamıştır.
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2019/10050, K. 2020/370, 9 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama