Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/1032 K.2019/8186

Alaçam Asliye Ceza Mahkemesinin 2016/289 Esas ve 2018/1007 Karar sayılı ilamı ile hırsızlık suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine karşı, sanıkların CMK'nun 272 ve müteakip maddeleri uyarınca İstinaf kanun yoluna başvurması üzerine; Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 4. Ceza Dairesince dosya üzerinden yapılan inceleme sonucu verilen 05.04.2018 gün, 2018/772 Esas ve 2018/1007 Karar sayılı "Esastan Red" kararına karşı, sanıklar tarafından usulüne uygun olarak açılan temyiz davası incelenip görüşüldü:

I-Sanık ... hakkında kurulan hükmün temyiz incelenmesinde;

5271 sayılı CMK'nun 294. maddesinde düzenlenen, ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır.'' şeklindeki düzenlemede gözetilerek sanığın temyiz dilekçesinde herhangi bir sebep göstermediği gibi sanık müdafiinin de temyiz isteminin sanığın suçu işlediğine dair delil bulunmadığına yönelik olduğu belirlenmekle sanık müdafiinin temyiz isteminin maddi vakıa denetimi gerektiren bir sebebe dayandığının ve CMK’nun 289. maddesinde düzenlenen hukuka aykırılık nedenlerinin de bulunmadığının anlaşılması karşısında; sanık ... ve müdafiinin temyiz istemlerinin 5271 sayılı CMK'nun 298. maddesi uyarınca REDDİNE,

II-Sanıklar ..., ... ve ... hakkında kurulan hükümlerin temyiz incelenmesine gelince;

Sanık ... hakkkında hırsızlık suçu açısından, sanık müdafiinin, CMK’nın 291/1. maddesinde öngörülen on beş günlük süre geçtikten sonra hükmü temyiz ettiği, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesi'nin 23.05.2018 tarih 2018/772 Esas, 2018/1007 Karar sayılı ek kararı ile sanık müdafiinin temyiz talebinin Bölge Adliye Mahkemesi tarafından CMK'nun 296/1. maddesi ile verilen yetkiye dayanılarak reddedildiği, sanık müdafiinin CMK'nun 296/2. maddesindeki düzenleme ile temyizi kabil hale getirilen bu karara karşı temyiz talebinde bulunduğu, Bölge Adliye mahkemesince verilen temyiz isteminin reddine ilişkin 23.05.2018 tarihli, 2018/772 Esas ve 2018/1007 Karar sayılı ek kararda bir isabetsizlik görülmediği anlaşılmakla,

Sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçu açısından ise, 5271 sayılı CMK'nun 288. maddesinin ''Temyiz, ancak hükmün hukuka aykırı olması nedenine dayanır. Bir hukuk kuralının uygulanmaması veya yanlış uygulanması hukuka aykırılıktır.'', aynı Kanunun 294. maddesinin ''Temyiz eden, hükmün neden dolayı bozulmasını istediğini temyiz başvurusunda göstermek zorundadır. Temyiz sebebi ancak hükmün hukuki yönüne ilişkin

olabilir.'' ve aynı Kanunun 301. maddesinin ''Yargıtay, yalnız temyiz başvurusunda belirtilen hususlar ile temyiz istemi usule ilişkin noksanlardan kaynaklanmışsa, temyiz başvurusunda bunu belirten olaylar hakkında incelemeler yapar.'' şeklinde düzenlendiği de gözetilerek sanık ... müdafiinin temyiz isteminin, sanığın hırsızlık kastı olmadığına, suçun gece işlendiğine dair belirleme ve talep bulunmadığına ve çalınan malın iade edilmesi sebebiyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğine, sanık ... müdafiinin temyiz isteminin ise, sanığın suçu işlemediğine, alt sınırdan uzaklaşılarak hüküm kurulduğuna ve lehe hükümlerin uygulanmadığına yönelik olduğu belirlenerek maddi vakıa denetimi gerektiren nedenler dışındaki sebeplere yönelik yapılan incelemede;

Dosya içeriğine göre, kurulan hükümde fiilin uyduğu suç ve kanun maddelerinin doğru olarak uygulandığı, sanıkların savunmaları dikkate alındığında eylemin gece işlendiğinin sabit olduğu, rızai bir iade bulunmaması sebebiyle etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanamayacağı, mahkeme tarafından alt sınırdan hüküm kurulduğu, verilen ceza miktarına göre sanıklar hakkında 5237 sayılı TCK'nun 50, 51 ve 5271 sayılı CMK'nun 231. maddelerinin uygulanma koşullarının da oluşmadığı,