Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/10342 K.2019/13521

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü: Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir. Ancak;

1)Sanık hakkında kurulan hükümde tekerrür konusunda bir karar verilmemiş ise de; sanığın Konya 7. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 13.11.2014 tarih, 2014/182 Esas ve 2014/609 Karar sayılı ilamı ile güveni kötüye kullanma suçundan TCK’nın 155/1. maddesi uyarınca verilen 10 ay hapis cezasına ilişkin adli sicil kaydının bulunduğu,

hükümden sonra 24/10/2019 tarihinde 30928 sayılı Resmi Gazetede yayımlanarak yürürlüğe giren 7188 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ve Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanunun 26. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK'nun 253. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine eklenen alt bentler arasında yer alan ve 5237 sayılı TCK'nun 155. maddesinde tanımı yapılan güveni kötüye kullanma suçunun uzlaşma kapsamına alındığı, 5237 sayılı TCK'nun 7/2. maddesi uyarınca;

''Suçun işlendiği zaman yürürlükte bulunan kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunların hükümleri farklı ise, failin lehine olan kanun uygulanır ve infaz olunur.'' hükmü de gözetilerek 7188 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik CMK'nun 254. maddesi uyarınca aynı kanunun 253. maddesinde belirtilen esas ve usûle göre uzlaştırma işlemleri yerine getirildikten sonra sonucuna göre sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşıldığından,

söz konusu ilamda uzlaşma hükümlerinin uygulanıp uygulanmadığı araştırılıp sonucuna göre, sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,