KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2019/10399 E., 2020/427 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 13 Ocak 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
361 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece sanıklar hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;
Sanıkların kestikleri kabloları suçta kullandıkları arabaya yüklemek için yürüdükleri sırada arabanın yanına gelen kolluk görevlilerini görmeleri üzerine suça konu kabloları orman içerisinde bırakarak olay yerinden ayrıldıkları olayda kesintisiz bir takibin bulunmadığı ve sanıkların suça konu kabloları egemenlik alanlarına geçirdikleri anlaşılmakla, suçun tamamlanmasına rağmen teşebbüs aşamasında kaldığından bahisle 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 35/2 maddesi uyarınca 3/4 oranında indirim yapılması sonucu sanıklar hakkında eksik ceza tayin edilmişse de bu husus aleyhe temyiz olmadığından,
5237 sayılı TCK'nun 63. maddesi uyarınca sanık ...'ın gözaltında geçirdiği sürenin cezasından mahsubuna karar verilmesi gerekirken gözardı edilmişse de infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 tarih 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih 2014/140 Esas 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, her bir sanığın payına düşen ve hüküm tarihine kadar yapılan yargılama gideri toplamı,
5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 324/4 maddesinde atıfta bulunulan 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun'un 106. maddesindeki terkin edilmesi gereken tutar olan 20,00 TL'den az olduğu halde yargılama giderlerinin sanıklardan tahsiline karar verilmiş ise de hükümler kesinleşinceye kadar yapılacak yargılama giderlerinin de toplam yargılama gideri kapsamında olması nedeniyle hükümlerin kesinleştiği tarihte sanıklardan tahsili gereken yargılama giderlerinin yukarıda açıklanan terkin miktarından az olması halinde Devlet Hazinesi üzerinde bırakılmasının infaz aşamasında değerlendirilmesi mümkün görüldüğünden,
5271 sayılı CMK'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca suçun işlendiği zaman dilimi ile aynı fıkranın (d) bendi uyarınca sanık ...'ın gözaltında kaldığı tarihin ve sürenin gerekçeli karar başlığında yazılması gerekirken yazılmaması, mahallinde giderilebilir eksiklikler olduğundan, sanıklar müdafiinin gerekçeli karar başlığında vekil olarak yazılması, mahallinde düzeltilebilir hata olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2019/10399, K. 2020/427, 13 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama