Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/10429 K.2020/430

Yerel mahkemece sanıklar ... ve ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1)Katılan ...’a ait aracın sanıklar tarafından düz kontak yapılarak çalındığının olay yeri inceleme tutanağından anlaşılması nedeniyle sanıkların eyleminin TCK’nun 142/2-h maddesine uyduğu gözetilmeden, aynı Yasa'nın 142/1-e maddesinden hüküm kurulması,

Kabule göre de;

2)Sanıklar hakkında hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi sebebiyle TCK’nun 143. maddesi uygulanırken suç tarihinde göre arttırım oranının 1/2 olduğu gözetilmeden, 1/3 oranında arttırım yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

3) Sanık ...’ın tekerrüre esas mahkumiyetinin, TCK'nın 191/1. maddesi gereğince kullanmak için uyuşturucu madde bulundurma suçuna ilişkin olduğunun anlaşılması karşısında; 6545 sayılı Kanunla getirilen TCK'nın 191. maddesindeki değişiklikler ile koşullarının oluşması durumunda, "Hükmün açıklanmasının geri bırakılması" ve “Davanın düşmesi” seçeneklerine de yer verilmesi nedeniyle, tekerrüre esas alınan ilamla ilgili olarak yasal değişiklik sonrası bir uyarlama işlemi yapılıp yapılmadığının araştırılması, yapılmamışsa uyarlama yargılaması yapıldıktan sonra sonucuna göre sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının tartışılmasında zorunluluk bulunması,