Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/10452 K.2020/648

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Müştekinin soruşturma aşamasındaki beyanı ve olay yeri inceleme raporu birlikte değerlendirildiğinde; sanığın, müştekinin kapılarını kilitlemek suretiyle sokağa park ettiği aracının kapılarını tespit edilemeyen bir şekilde açıp aracın içerisine girdiği, aracı düz kontak yaparak çalıştırıp aracı çalıp olay yerinden uzaklaştığı olayda, sanığın eyleminin 5237 sayılı TCK’nun 142/2-h maddesinde düzenlenen suça uyduğu gözetilmeden, aynı Kanun’un 142/1-e maddesi uyarınca uygulama yapılması suretiyle eksik ceza tayini,

2- Suçun gece işlendiğinin kabul edilmesine rağmen suç tarihi itibarıyla TCK’nun 143. maddesi uyarınca verilecek cezanın 1/2 oranında artırılması gerektiği gözetilmeden, 1/3 oranında artırım yapılmak suretiyle eksik cezaya hükmolunması,

3- T.C. Anayasa Mahkemesi'nin, TCK' nın 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda sanık hakkında hükmedilen TCK' nın 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,