KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2019/10956 E., 2020/892 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 20 Ocak 2020
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suç
- Hırsızlık
- Hüküm
- Mahkumiyet
Karar Metni
327 kelime·2 dk okuma
Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hâkimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Cami avlusunda merdiven boşluğundaki sebilin çalınması şeklindeki olay ile ilgili olay mahallinde keşif yapılarak, suça konu eşyanın çalındığı yerin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/2-h maddesi kapsamında bina veya bina eklentisi niteliğinde olup olmadığının tespit edilmesi, suça konu eşyanın bina veya bina eklentisi niteliğindeki yerden alındığının tespiti halinde sanığın 5237 sayılı TCK'nun 142/2-h maddesine uyarınca, aksinin tespiti halinde ise 5237 sayılı TCK'nun 142/1-a maddesi uyarınca cezalandırılmasına karar verilmesi gerektiği gözetilmeden, eksik kovuşturma ile yazılı şekilde karar verilmesi,
2- UYAP'ta yer alan bilgilere göre Isparta İli Merkez İlçesi'nde 12/10/2014 günü yaz saati uygulaması da gözetildiğinde güneşin saat 06.59'da doğduğu, 18.28'de battığı, 5237 sayılı TCK'nun 6/1-e maddesi uyarınca gece vaktinin 19.28'de başladığı, kolluk tarafından düzenlenen 20/10/2014 tarih 14.30 saatli CD İnceleme ve Kimlik Tespit Tutanağı'na göre suçun saat 21.00 sıralarında işlenmekle gece vakti işlendiğinin sabit olmasına rağmen 5237 sayılı TCK'nun 143. maddesinin uygulanmaması sonucu sanık hakkında yazılı şekilde eksik ceza tayini,
3- Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 tarih 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih 2014/140 Esas 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
4- Gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendine aykırı davranılması,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2019/10956, K. 2020/892, 20 Ocak 2020 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama