Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/10979 K.2019/12490

Yerel mahkemece sanık ... hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü: I- Sanık hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde, Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre, sanık ... müdafiinin temyiz nedenleri yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükmün tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,

II- Sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesinde

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1- Sanığın, müştekinin park halindeki kamyonunun yanına gelip, sabitleyici demir profil ile muhafaza altına alınmış ve sabitlenmiş olan iki adet aküsünü demir profili kırmak suretiyle çalması şeklinde gerçekleşen eyleminin, 5237 sayılı TCK’nın 142/2-h maddesinde düzenlenen suçu oluşturduğu gözetilmeden, aynı Yasa'nın 142/1-e maddesi ile hüküm kurulması,

2- Sanıklar kolluk görevlileri tarafından yakalandıktan sonra, temyiz dışı sanık ...’in suça konu aküleri çaldığı yeri söylemesi üzerine henüz müracaatı olmayan müştekiye iadesinin sağlandığı, müştekinin de aşamalarda alınan ifadelerinde herhangi bir zararının bulunmadığını beyan ettiğininnın anlaşılması karşısında, sanık hakkında TCK'nın 168/1. maddesinde belirtilen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,

3- Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları kapsamında hak yoksunluklarına ilişkin hükümlerin yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,