KÜNYE
17. Ceza Dairesi 2019/1106 E., 2019/5200 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 10 Nisan 2019
- Mahkemesi
- Asliye Ceza Mahkemesi
- Suçlar
- Hırsızlık, mala zarar verme
- Hükümler
- Mahkumiyet
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Yerel mahkemece suça sürüklenen çocuk ve sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:
I-Suça sürüklenen çocuk hakkında mala zarar verme suçundan kurulan hükmün incelemesinde;
Mala zarar verme suçundan doğrudan hükmolunan adli para cezasının miktar ve türüne göre; 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 6217 sayılı Yasa'nın 26. maddesi ile 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanuna eklenen geçici 2. maddesi gereğince doğrudan hükmolunan 3.000,00 TL dahil adli para cezasına mahkumiyet hükümlerinin temyizi mümkün olmadığından, suça sürüklenen çocuk ... müdafiinin temyiz isteminin 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II-Suça sürüklenen çocuk hakkında hırsızlık suçundan, sanık hakkında hırsızlık ve mala zarar verme suçlarından kurulan hükümlerin incelenmesinde;
1)Müştekinin eşi tanık ...’in anlatımı, olayı gören tek tanığın müştekinin eşi olması, soruşturma aşamasında kollukça ifadesinin alındığı sırada yakalanan kişilerin tespiti işleminin PVSK ek 6. madde de belirtilen usule uygun olmaması, daha sonra mahkemece yaptırılmaya çalışılan teşhis işlemi sırasında tanığın "Olaydan uzun süre geçtiği için tam hatırlamıyorum" şeklindeki anlatımı karşısında; sanık ve suça sürüklenen çocuğun PVSK ek 6. maddede belirtilen teşhis usullerine uygun şekilde teşhisinin yapılması sağlanıp sonuca göre hüküm kurulması gerektiği halde, eksik kovuşturma sonucu yazılı şekilde mahkumiyet hükmü kurulması,
Kabule göre de;
2)Hırsızlık suçlarının geceleyin işlenmesi sebebiyle suç tarihi itibarıyla 1/2 oranında cezalarda artırım yapılması gerekirken 1/6 oranında artırım yapılması,
Yargıtay 17. Ceza Dairesi, E. 2019/1106, K. 2019/5200, 10 Nisan 2019 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama