Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/11153 K.2019/11503

Hırsızlık ve konut dokunulmazlığının ihlali suçlarından hükümlü ...'nın, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 31/2, 62/1. maddeleri gereğince 10 ay.

116/1, 31/2, 62/1. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/5, 231/8 ve 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 23. maddeleri uyarınca hükümlerin açıklanmasının geri bırakılmasına, hükümlü hakkında 3 yıl denetim süresi belirlenmesine dair Ceyhan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/10/2011 tarihli, 2010/394 Esas, 2011/996 Karar sayılı kararlarının 12/10/2011 tarihinde kesinleşmesini müteakip, hükümlünün denetim süresi içerisinde işlemiş olduğu kasıtlı suç nedeniyle mahkûmiyet hükmünün ihbarı üzerine,

hükümlerin aynen açıklanmasına ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 142/1-b, 31/2, 62/1 maddeleri gereğince 10 ay.

116/1, 31/2, 62/1. maddeleri gereğince 2 ay 15 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına ilişkin anılan Ceyhan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2015 tarihli, 2015/183 Esas ve 2015/381 Karar sayılı kararlarının kesinleşmesini müteakip bu kararlara karşı Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 02/09/2019 tarihli ve 94660652-105-01-9760-2019-KYB sayılı “Kanun Yararına Bozma” talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başavcılığının 11/09/2019 tarihli ve 2019/86867 sayılı ihbarnamesiyle Dairemize gönderilmiştir.

Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının İstem yazısında;

“5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 231/11. maddesinde yer alan "Denetim süresi içinde kasten yeni bir suç işlemesi veya denetimli serbestlik tedbirine ilişkin yükümlülüklere aykırı davranması halinde, mahkeme hükmü açıklar...." şeklindeki düzenleme ile 5395 sayılı Çocuk Koruma Kanunu’nun 23. maddesinde yer alan “Çocuğa yüklenen suçtan dolayı yapılan yargılama sonunda, Ceza Muhakemesi Kanunundaki koşulların varlığı halinde, mahkemece hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilebilir.

Ancak, bu kişiler açısından denetim süresi üç yıldır.” hükmü karşısında; dosya kapsamına göre, kayden 12/06/1997 doğumlu olan suça sürüklenen çocuğun, suçun işlendiği 14/08/2010 tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının 12/10/2011 tarihinde kesinleştiği, ihbara konu Ceyhan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 05/03/2015 tarihli ve 2014/50 esas, 2015/148 karar sayılı dosyasında suç tarihinin ise 04/01/2015 olduğu dikkate alındığında,

ikinci suç ve kesinleşme tarihlerine göre üç yıllık denetim süresinin geçmiş olması nedeniyle suça sürüklenen çocuk hakkındaki hükmün açıklanmasının koşulları oluşmadığı gözetilmeden yazılı şekilde hükmün açıklanmasına karar verilmesinde isabet görülmemiştir.” denilmektedir.İnceleme konusu somut olayda:

Ceyhan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 22/05/2015 tarihli, 2015/183 Esas ve 2015/381 Karar sayılı kararlarının, daha önce Yargıtay 13. Ceza Dairesinin 06/05/2019 tarihli, 2018/13841 Esas ve 2019/7425 Karar sayılı kararı ile incelenip karara bağlandığı,

“Temyiz davasına bakmakla görevli olan daire, Yargıtayın ilk derece mahkemesi olarak bakmakla görevli olduğu davalar ile olağanüstü kanun yollarına ilişkin davalara bakmakla da görevlidir.” şeklinde düzenlenen Yargıtay Kanununun 14. maddesinin Ceza Dairelerinin iş bölümüne ilişkin (c) bendi ile Yargıtay Büyük Genel Kurulunun 30.01.2019 tarihli ve 1 sayılı kararının “Yargıtay Ceza Daireleri İş Bölümü” başlığı altında düzenlenen ortak hükümlerinin “Ceza Daireleri, yürürlük tarihinden önce kendisine gelen ve daha önceden gelip de bozma ya da her ne suretle olursa olsun daire dışına gönderilen işleri sonuçlandırır.

İşin birden fazla dairece temyiz incelemesinin yapıldığı hallerde ise temyiz incelemesi, işi daire dışına en son gönderen dairece yapılır.” şeklindeki 4. maddesi ile “Daha önce başka dairelerde görülmekte olup da dairesi değiştirilen dava dosyaları tekrar Yargıtay’a gelmesi halinde mevcut hâlleriyle ilgili daireye/dairelere gönderilir ve bu dairece sonuçlandırılır.

Bu iş bölümünün yürürlüğe girmesinden önce Yargıtay incelemesinden geçmiş ya da geri çevirme kararına konu olan dosyaların, tekrar Yargıtay’a gelmesi halinde ya da olağanüstü yasa yollarından kaynaklanan taleplerde inceleme bu iş bölümüne göre görevli daire/daireler tarafından yapılır.” şeklindeki maddesi uyarınca, dosyayı neticelendirme görevinin Yargıtay Yüksek 13. Ceza Dairesine ait olduğu değerlendirilmiştir.