Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/11230 K.2020/1175

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Hırsızlık suçuna konu eşyaların önem ve değeri, meydana gelen zararın ağırlığı ve suçun işleniş biçimi dikkate alınarak 5237 sayılı TCK'nun 61. maddesi uyarınca temel ceza belirlenirken alt sınırdan uzaklaşılması gerekirken, alt sınırdan hüküm kurulması.

UYAP sisteminden elde edilen verilere göre, sanığın adli sicil kaydındaki Fatih 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 2005/1809 Esas ve 2005/1401 Karar sayılı ilamının sanık hakkında TCK’nun 142/2-b, ve 58. maddeleri uyarınca mahkumiyet hükmüne ilişkin olduğu ve 5275 sayılı Yasa'nın 108/3. maddesi hükmü uyarınca ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanması durumunda hükümlünün koşullu salıverilmeden yararlanamayacağı ve sanığın ikinci kez mükerrir olduğunun tespiti ile bu şekilde cezasının mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmesi yerine, yazılı şekilde hüküm kurulması,

aleyhe temyiz olmadığından ve Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararları da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilmemesi, aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.