Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/11681 K.2020/1342

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Sanığın savunmasında, suça konu laptop bilgisayar ile cep telefonunu sattığı kişilerin zararını giderdiğini beyan etmişse de sanığın bu beyanını destekleyen nitelikte dosyada herhangi bir bilgi ya da belge bulunmadığı gibi söz konusu zararın 5237 sayılı TCK'nun 55. maddesi uyarınca kazanç müsaderesine konu olmak üzere mahkeme veznesine depo edilmediği hususları göz ardı edilerek sanık hakkında 5237 sayılı TCK'nun 168/1 maddesinin uygulanması, aleyhe temyiz olmadığından,

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 tarih 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih 2014/140 Esas 2015/85 sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK'nun 53. maddesinin 1. fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararı kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 232. maddesinin 2. fıkrasının (c) bendi uyarınca gerekçeli karar başlığında suçun işlendiği zaman diliminin yazılması gerekirken yazılmaması, mahallinde giderilebilir eksiklik olduğundan, bozma nedeni yapılmamıştır.