Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/11697 K.2020/1496

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın gerekçesi ve niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü;

Sanığın Ankara 1 Nolu L Tipi Kapalı Ceza İnfaz Kurumundan getirtilip hazır edilerek savunmasının alındığı 15/09/2015 tarihli duruşmada kararın sanığın yüzüne karşı okunduğu ancak kararın kanun yolu bildirim kısmının CMK'nun 263. maddesine aykırı olduğu ve bu sebeple sanığın 28/09/2015 tarihli temyiz isteminin süresinde olduğu değerlendirilerek yapılan incelemede;

Sanığın adli sicil kaydının incelenmesinde, tekerrüre esas en ağır ilam niteliğinde olan Silifke 2. Asliye Ceza Mahkemesinin 2013/737 Esas ve 2014/449 Karar sayılı 09/10/2014 kesinleşme tarihli TCK’nun 142/1-b maddesi uyarınca hükmedilen 1 yıl 8 ay hapis cezasının tekerrüre esas alınması gerekirken mahkemece dört farklı mahkumiyet hükmünün tekerrüre esas alınması infaz aşamasında gözetilebileceğinden ve T.C. Anayasa Mahkemesinin hükümlerden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı kararı ile TCK'nun 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.