Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/11778 K.2020/2267

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

01.10.2014 tarihli olay yeri inceleme raporunda yer alan “İkamet yan tarafı bahçe dışındaki hafriyat zeminli alan içerisinde müştekiye ait olan halı, yolluk ve torbalar içerisinde götürülmeye çalışılan muhtelif eşyaların...bulunduğu” şeklinde tespit nedeni ile tebliğnamede yer alan TCK’nun 145. maddesinin değerlendirilmemesi yönündeki bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.

Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz nedenleri de yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-Sanığın, TCK’nun 58. maddesinin uygulanmasına esas alınan ilamına konu 4733 Sayılı Tütün ve Alkol Piyasası Düzenleme Kurumu Teşkilat ve Görevleri Hakkında Kanun’un 8/4. maddesi’nin 28/03/2013 tarihli 6455 Sayılı Gümrük Kanunu ile Bazı Kanun ve Kanun Hükmünde Kararnamelerde Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun’un 31. maddesi ile yürürlükten kaldırılmış olması sebebiyle bu ilamın tekerrüre esas alınamayacağı, adli sicil kaydında tekerrüre esas olabilecek nitelikte Sivas 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 25/12/2013 tarihinde kesinleşen ve 14/01/2015 tarihinde infaz edilen, 2012/276 Esas ve 2013/126 Karar sayılı ilamı bulunduğu, bu ilamın tekerrüre esas alınarak sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,

2- T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, sanık ...’ın temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi gereğince tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden; hüküm fıkralarından tekerrüre ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine, “Sivas 2. Sulh Ceza Mahkemesinin 25/12/2013 tarihinde kesinleşen ve 14/01/2015 tarihinde infaz edilen, 2012/276 Esas ve 2013/126 Karar sayılı ilamının tekerrüre esas olduğu anlaşıldığından,

5237 sayılı TCK'nun 58/6. maddesi gereğince sanığa hükmolunan cezaların mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine, sanığın kazanılmış hakkının bulunması nedeniyle koşullu salıvermeye eklenecek süre bakımından sanığın gerekçeli kararda gösterilen ilamının esas alınmasına" ve TCK'nun 53. maddesinin uygulanmasına yönelik tüm kısımların çıkartılıp yerine ''TCK'nun 53. maddesinin Anayasa Mahkemesinin 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararı da gözetilmek suretiyle uygulanması" cümlesi eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA,