Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/11946 K.2020/1590

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığnın ihlali, mala zarar verme suç larından verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü:

Dosya kapsamına göre, diğer temyiz nedenleri yerinde görülmemiştir.

Ancak;

1-)Sanık hakkında Hırsızlık suçundan verilen hükümde TCK’nun 142/1-b maddesine göre belirlenen 3 yıl hapis cezasından TCK’nun 143/1 maddesine göre 1/6 oranında artırım, TCK 168/2.maddesine göre ½ oranında indirim yapılarak 1 yıl 9 ay hapis cezasına karar verildiği bu cezadan da TCK 62/1.maddesi gereğince 1/6 oranında indirim yapılırken sonuç cezanın, 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası yerine 1 yıl 15 ay 15 gün hapis cezası olarak belirlenerek fazla ceza tayini,

2-)Sanık ...’nun tekerrüre esas alınan İstanbul 17. Asliye Ceza Mahkemesinin 2011/102 Esas ve 2011/585 Karar sayılı ilamı ile; hırsızlık suçundan 11 ay 20 gün hapis cezasının bulunduğu ve anılan hükmün 30/05/2012 tarihinde kesinleştiği, suç tarihinden sonra kesinleşen bu mahkumiyetin tekerrüre esas alınamayacağının gözetilmemesi,

3-)T.C. Anayasa Mahkemesinin, TCK'nun 53. maddesine ilişkin olan, 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının, 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olması nedeniyle iptal kararı doğrultusunda TCK'nun 53. maddesindeki hak yoksunluklarının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

Bozmayı gerektirmiş, ...’nun temyiz nedenleri bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasa'nın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK'nun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hüküm fıkrasından ilgili kısmın çıkarılması ile yerine Sanık hakkında “Hırsızlık suçundan verilen hükümde sonuç cezanın, 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezası “ olarak belirlenmesi , sanık hakkındaki TCK' nun 58. maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümün hüküm fıkrasından çıkartılmasına ve T.C.

Anayasa Mahkemesinin, TCK'nın 53. maddesine ilişkin olan kısım 2014/140 Esas ve 2015/85 Karar sayılı iptal kararının 24.11.2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanmış olmasından kaynaklanan zorunluluk nedeniyle.