Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/12217 K.2019/14581

Yerel mahkemece sanık hakkında hırsızlık suçundan verilen hüküm temyiz edilmekle, başvurunun süresi ve kararın niteliği ile suç tarihine göre dosya görüşüldü:

Mahkemenin kararında gerekçe olduğunun anlaşılması karşısında; tebliğnamedeki (1) numaralı bozma düşüncesi benimsenmemiştir.

Sanık için; mahkemenin 10.12.2010 tarihinde işlenen suç için 23.12.2011 tarihinde 5271 sayılı CMK'nın 231/6-son cümlesi hükmü uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verdiği ve bu kararın 09.02.2012 tarihinde kesinleştiği, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair kararın kesinleşmesinden itibaren ve denetim süresi içinde işlenen kasıtlı suçtan dolayı verilen ve 05.10.2015 tarihinde kesinleşen mahkumiyet hükmü nedeniyle 19.11.2015 tarihinde hükmün açıklandığı; böylelikle hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleştiği 09.02.2012 ila deneme süresi içinde ikinci suçu işlediği 12.08.2014 tarihleri arasında dava zamanaşımının durduğu gözetilerek yapılan incelemede;

Anayasa Mahkemesinin hükümden sonra 24/11/2015 gün ve 29542 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanan 08/10/2015 tarih, 2014/140 Esas ve 2015/85 sayılı kararı ile TCK'nın 53. maddesinin (1) numaralı fıkrasının (b) bendine yönelik olarak vermiş olduğu iptal kararlarının da kapsam ve içerik itibarıyla infaz aşamasında mahallinde gözetilebileceğinden, bozma nedeni yapılmamıştır.