Yargıtay 17. Ceza Dairesi E.2019/12233 K.2020/1996

Yerel mahkemece sanık ... hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından ve sanık ... hakkında hırsızlık suçundan verilen hükümler temyiz edilmekle, başvuruların süresi ve kararların niteliği ile suçların tarihine göre dosya görüşüldü: 1-Sanıkların kullanımında olduğu değerlendirilen 34 TL 3894 plakalı aracın suçun işlendiği mahallede bir süre kaldığına ilişkin GPRS sinyali dışında suçların sanıklar tarafından işlendiğine ilişkin dosya içeriğine göre hukuka uygun, kuşkudan uzak, kesin, yeterli ve inandırıcı delil bulunmadığından sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerekirken, üzerine atılı suçlarından mahkumiyet kararı verilmesi, 2-Kabule göre de,

Sanık ... hakkında; sanığın 15/06/2016 tarihli dilekçesi ile sunduğu 01/12/2015 tarihli Türk Silahlı Kuvvetleri Sağlık Raporundan sanığın disosyal kişilik bozukluğunun (ağır davranış patolojileri ile seyreden) bulunduğunun anlaşılması karşısında;

öncelikle CMK’nın 150/2. maddesi uyarınca zorunlu müdafii atanırken 5237 sayılı TCK' nun 32. maddesi kapsamında işlediği fiilin hukuki anlam ve sonuçlarını algılamasına engel veya bu fiille ilgili olarak davranışlarını yönlendirme yeteneğini önemli derecede azaltacak bir akıl hastalığı olup olmadığının raporla tespiti gerektiğinden, Adli Tıp Kurumu İlgili İhtisas Kurulu'ndan veya Adli Tıp Kanununun 7 ve 23. maddelerine göre oluşturulmuş üniversite hastane heyetinden rapor alınarak sonucuna göre 5237 sayılı Kanunun 32/1-2 ve 57. maddeleri de nazara alınarak sanığın hukuksal durumunun belirlenmesi gerektiği gözetilmeden,

sanık hakkında mahkumiyet kararı verilmesi,